Վերջին օրերին հնչել են քննադատություններ, որոնք վերաբերում են Հայաստանի զենքի ձեռքբերման հնարավորություններին։ Ես կարծում եմ, որ ՀԱՊԿ-ի անդամակցությունը երբեք խոչընդոտ չի եղել այդ հարցում։ Այս պնդումը հակադրվում է իշխանությունների կողմից հաճախ հնչեցվող հակասական հայտարարություններին։
Իշխանությունները մի կողմից պնդում են, թե ՀԱՊԿ-ի հետ կապերը սառեցված են, մյուս կողմից՝ մեղադրում են ՀԱՊԿ-ին զենքի մատակարարումներից խուսափելու մեջ։ Այս հակասությունը կարող է ունենալ մի քանի մեկնաբանություն։
Եթե երկիրը զենք է ցանկանում և չի ստանում, դա ցույց է տալիս, որ այն ոչ էֆեկտիվ է իր գործընկերների հետ հարաբերություններում։ «Եթե զենք ես ուզում ու չեն տալիս, դա նշանակում է, որ դու ոչ էֆեկտիվ և ոչ համոզիչ ես քո գործընկերների համար», – եմ պնդում։
Այս հարցազրույցի հիմնական թեման ոչ միայն զենքի ձեռքբերման հնարավորությունների մասին է, այլև իշխանությունների քաղաքականության և հաղորդակցության վերլուծությունն է՝ ցույց տալով, թե ինչպես են քաղաքական որոշումները և դրանց շրջանակում կատարվող հայտարարությունները կարող են հակասել իրար։
