Հայաստանում, այսպես կոչված, արևմտամետ ուժերի դաշտում, վերջնականապես սկսվել է պառակտման գործընթացը, կամ առնվազն, առաջիկա խորհրդարանական ընտրությունների առումով միասնականության բացակայությունը ցայտն է ցրվել։ Այս իրադարձությունների շարքը սկսվեց «Եվրաքվե» նախաձեռնությունից հետո։
Քննարկումներ էին ընթանում, թե ինչպես պետք է մասնակցեն խորհրդարանական ընտրություններին իշխանությանը մոտիկ արևմտամետ ուժերը։ Այդ ընթացքում դաշինքին մասնակցող ուժերից մեկը՝ «Եվրոպական կուսակցությունը», որը գլխավորվում էր Տիգրան Խզմալյանի կողմից, դուրս եկավ «Եվրաքվե» դաշինքից։ Պետք է նշել, որ Խզմալյանը ոչ միայն այդ կուսակցության, այլև «Եվրաքվե» նախաձեռնության և դրա անվանման հեղինակն էր։
Այժմ էլ, ըստ տեղեկությունների, լուրջ տարաձայնություններ են առաջացել «Հանրապետություն» և «Հանուն հանրապետության» կուսակցությունների միջև։ Հունվարի 22-ին «Հանրապետություն» կուսակցությունը հայտարարեց, որ իրենք մասնակցելու են խորհրդարանական ընտրություններին, և նրանց վարչապետի թեկնածուն Արամ Զ. Սարգսյանն է։ Նախօրեին կուսակցությունը կրկին վարչության նիստ էր գումարել, որտեղ որոշվեց կուսակցության կարգախոսը՝ «Քեզ համար, Հայաստան, քեզ համար»։
Փաստացի, հաստատվեցին տեղեկությունները, որ «Հանուն հանրապետության» և «Հանրապետություն» կուսակցությունները կմասնակցեն ընտրություններին առանձին-առանձին։ Օրեր առաջ «Հանուն հանրապետության» կուսակցությունից հայտնել են, որ նրանք ընտրություններին կներկայանան ընդլայնված ցուցակով՝ ներառելով նաև հանրությանը հայտնի անկուսակցական գործիչների։ Այս քայլը, ըստ էության, ուղղված է քաղհասարակության տարբեր ներկայացուցիչներին ներգրավելու՝ փորձելով իր կողմը քաշել արևմտամետ զանգվածներին և աջակցություն ստանալ եվրոպական կառույցներից։
Այս պառակտման ֆոնին հիշեցնենք, որ դեկտեմբերին հայտնի դարձավ, որ Եվրամիությունը 15 միլիոն եվրո է հատկացնելու Հայաստանին՝ իբր, «հիբրիդային սպառնալիքներին դիմագրավելու համար»։ Տարածվող տեղեկությունների համաձայն, արևմտամետների պառակտման հիմնական պատճառը հենց հատկացվելիք գումարների գոնե մի մասի նկատմամբ վերահսկողության հարցն է։ Նման կառուցվածքային խնդիրները խորհրդարանական ընտրություններում կարող են լուրջ հարված հասցնել արևմտամետներին, քանի որ ամենայն հավանականությամբ, որևէ «արևմտամետ կուսակցություն» չի հաջողվի հաղթահարել անցողիկ շեմը։
