Պատերազմից հետո Նիկոլ Փաշինյանի վախերը ոչ միայն չեն փարատվում, այլեւ օր-օրի աճում են։ Այս վախերը դառնում են նրա ամենօրյա կյանքի անբաժանելի մասը, որը դրսևորվում է ամենատրամաբանական գործողության մեջ։
Նրա տեղաշարժի ապահովման համար այժմ ոչ միայն հանվում է մի ամբողջ ոստիկանական զորք, այլեւ ներգրավվում են ԱԱԾ ջոկատայիններ, ուժեղացված թիկնազոր։ Անվտանգության միջոցառումները խիստ են նույնիսկ այն ժամանակ, երբ նա հանդիպում է իր ազգականների կամ թիմակիցների հետ։ Օրինակ, նրանց հեռախոսները հավաքում են՝ ստեղծելով անվստահության մթնոլորտ։
Սակայն պարզվում է՝ այս անվստահությունը երկկողմանի է։ Կառավարության անդամներից ստացված տեղեկությունների համաձայն՝ նրանց հրահանգվել է կառավարության նիստերին ներկայանալ առանց բջջային հեռախոսների։
Նիստին մասնակցողների հեռախոսները հավաքվում են եւ տեղադրվում են կառավարության շենքի շքամուտքում՝ հատուկ փակվող արկղերի մեջ, որոնք նման են սուպերմարկետներում օգտագործվողներին։ Սակայն այս արկղերին եւ, հետևաբար, Փաշինյանին վստահողների քանակը շատ սահմանափակ է։ Որոշ կառավարության անդամներ, վախենալով, որ իրենց հեռախոսների պարունակությունը կարող է լսվել կամ վերծանվել, սկսել են դրանք թողնել իրենց ավտոմեքենաներում։
Այս իրավիճակը հստակ ցույց է տալիս, որ կառավարության ներսում տիրապետում է խորը անվստահության մթնոլորտ, որը սկիզբ է առել Հովիկ Աղազարյանի դեպքից հետո։ Կառավարության ղեկավարի նկատմամբ վստահության բացակայությունը դարձել է նոր իրականություն, որը բոլորի գործողություններին է ազդում։
