Օրերս իմ հրապարակումներից մեկում ես նշել էի, որ մեկ ամսվա ընթացքում իմ հրապարակումները սոցցանցերում դիտվել են մոտ 150 միլիոն անգամ, իսկ ավելի ճշգրիտ՝ 148 միլիոն 800 հազար անգամ։ Սա, իհարկե, մեծ թիվ է, և բնական է, որ նման հայտարարությունն առաջացնում է տարբեր արձագանքներ։
Հասկանալի է, որ շատերը կծիծաղեն, ոմանք կզգան «իսպանական ամոթ», իսկ ոմանք, մեղմ ասած, կնշանեն իրենց կարծիքը։ Սակայն, անկասկած, նրանք կդիտեն։ Այսպիսով, դիտումների աճը բնական երևույթ է։
Սակայն հարցն այն է, թե որքանով է նորմալ, երբ երկրի ղեկավարը հպարտությամբ հայտարարում է, որ իր հիմնական ձեռքբերումը սոցցանցային վիրուսային տեսանյութերի դիտումների քանակն է։
Այս հարցին պատասխանելու համար ես որոշեցի համեմատել այս թիվը մեկ այլ, ավելի իմաստալից ցուցանիշի հետ։ Ես ուսումնասիրեցի «Հայաստան» դաշինքի մարտի 16-ի միջոցառման դիտումները։ Պարզվեց, որ անցած 4 օրվա ընթացքում միջոցառման ամբողջական տեսանյութերը դիտվել են մոտ 524 հազար անգամ, իսկ կարճ հոլովակները՝ 13 միլիոն 727 հազար անգամ։
Այս թվերը համադրելի՞ են։ Երևի թե՝ այո։ Դիտարկելով դրանք, կարելի է անհատականացնել դիտումների տեսակները։ Մի դեպքում դիտումները պայմանավորված են զուտ սոցիալական ցանցերի տրամաբանությամբ։ Մարդիկ հետաքրքրությամբ դիտում են, ինչպես կամուրջի վրա կանգնած մարդու կամ ցանկացած այլ անսպասելի իրադարձության տեսանյութը, բայց այդ դիտումները հազիվ թե ազդեն նրանց քաղաքական ընտրությունների վրա։
Մյուս կողմից, մենք ունենք քաղաքական ուժի միջոցառում, որտեղ ներկայացվել են հստակ ծրագրեր, եղել է ասելիք։ Այն, որ մեր հանրության մեջ նման հետաքրքրություն է ցուցաբերվել այս, այն էլ՝ քաղաքական միջոցառման նկատմամբ, խոսում է նրա մասին, որ կա սպասում, հետաքրքրություն, կա ակտիվություն։ Սա վկայում է նաև այն մասին, որ իշխանությունների ջանքերը՝ սերմանել ապատիա հանրության շրջանում, որևէ օգուտ չեն տալիս։ Այսպիսով, այս ցուցանիշը կարող է նաև վկայել այն մասին, որ առաջիկա ընտրությունների մասնակցությունը բավական բարձր կլինի, ինչը, իհարկե, ձեռնտու չէ իշխանություններին։
