Ազգային Ժողովում տեղի ունեցած լարվածությունը՝ Աննա Վարդապետյանի զեկույցի շուրջ

Երեկ Ազգային Ժողովում տեղի ունեցած 2025 թվականի դատախազության գործունեության մասին զեկույցի ներկայացումը վերածվեց լարվածության և փոխհարձակումների ցուցադրության։ Իմ ելույթը, որը նախորդել էր աշխատանքը վարչապետի օգնականի պաշտոնում, բնութագրվեց որպես «սֆինքսի» կեցվածք, որի շուրջը ստեղծվել էր մարդաշարժ՝ հինգ աշխատակիցների միջոցով։

Զեկույցի ներկայացման ընթացքում ես կենտրոնացա ապօրինի գույքի բռնագանձման և կալանքի դեպքերի նվազման վիճակագրական ցուցանիշների վրա՝ ներկայացնելով դրանք որպես իմ ղեկավարած ոլորտի հաջողությունների ցուցադրում։ Սակայն, այս ներկայացումը շատ հեռու էր հարցերի և պատասխանների սովորական փոխանակումից։

Այս լարվածության ամենաակնառու դրսևորումներից մեկը ընդդիմադիր պատգամավոր Գեղամ Մանուկյանի կողմից ներկայացված հարցումն էր։ Նա մեղադրեց ինձ՝ ԱԺ ամբիոնից սուտ և կեղծիք տարածելու մեջ՝ վերաբերելով Բագրատ սրբազանի գործին։ Նրա պնդմամբ, իմ հաշվետվությունը, որտեղ հպարտությամբ նշվում է կալանքի միջոցի կիրառման նվազումը, իրականում ծածկում է Դավիթ Մինասյանի կալանավորման և խոշտանգման դեպքը։

Պատասխանելով այդ մեղադրանքներին, ես փորձեցի հարցադրողին ուղղորդել դեպի ավելի կառուցողական երկխոսություն։ Իմ նպատակը հարցադրողի վիրավորանքներին պատասխանելը չէր, ուստի ես հակադրեցի իմ գործողությունները՝ պնդելով, որ չի վիրավորում և չի թողնում իրենից դուրս գալ։ Ես նաև հակիրճ բացատրեցի, որ մեղադրյալի հարցադրումները քննարկվում են դատաքննության ընթացքում, ոչ թե ԱԺ-ի լիագումար նիստի ժամանակ։

Այս փոխհարձակումները շարունակվեցին, երբ ընդդիմադիր պատգամավոր Լիլիթ Գալստյանը հարցրեց Եկեղեցու դեմ սանձազերծված հակասահմանադրական գործընթացի և իրավապահ համակարգի դերի մասին։ Նրա հարցին՝ թե ինչո՞ւ դատախազությունը չի տեսնում այստեղ հանցագործություններ, ես նույն սառնասրտությամբ պատասխանեցի, որ դատախազությունը քրեական վարույթից դուրս գնահատականներ չի տալիս։

Այս ամենի ֆոնին, ի հիշատակ մնացին նաև այլ ընդդիմադիր պատգամավորների՝ Արփի Դավոյանի և Արթուր Խաչատրյանի հարցերը, որոնք վերաբերում էին Փաշինյանի կողմից ընդդիմադիրներին սպառնալու դեպքերին և իրավապահ համակարգի գործողություններին։

Այսպիսով, ԱԺ լիագումար նիստը դարձավ ոչ թե զեկույցի քննարկման, այլ դատախազության և ընդդիմության միջև լարվածության և փոխհարձակումների ցուցադրության։