Ազգային Ժողովի փետրվարի 10-ի նիստը սկսվեց «Հայաստանի Հանրապետությունում առկա քաղբանտարկյալների և նրանց խախտված իրավունքների վերականգնման մասին» հայտարարության նախագծի քննարկումից, որը ներկայացվել էր «Հայաստան» խմբակցության կողմից։
Նախագծի համաձայն՝ անազատության մեջ գտնվող հոգևորականները, որոշ քաղաքական-հասարակական գործիչներ և զինվորականներ պետք է ճանաչվեին որպես քաղբանտարկյալներ։
«Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Էլինար Վարդանյանը, որպես հիմնական զեկուցող, հիմնավորեց նախագիծը՝ նշելով, որ նրանց նկատմամբ եղել է խտրական և տարբերակված մոտեցում։ Նրա խոսքով՝ նրանք Եվրոպական խորհրդի (ԵԽԽՎ) 2012 թվականի 1900 բանաձևով նախատեսված չափանիշների համապատասխան քաղբանտարկյալ են։ Նա պահանջեց նաև նրանց անհապաղ ազատ արձակում։
«Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավոր Վլադիմիր Վարդանյանը, հարակից զեկուցողի իր դերում, վերահաստատեց ԵԽԽՎ-ի 2012 թվականի 1900 բանաձևի դերը՝ նշելով, որ այդ չափանիշներին համապատասխանող անձանց պետք է համարվեն քաղբանտարկյալներ։ Նա նաև հարցադրեց, թե արդյոք ԵԽԽՎ-ն ունեցել է որևէ պատասխան կամ մեկնաբանություն Հայաստանում քաղաքական դրդապատճառներով հետապնդվող անձանց վերաբերյալ։
Վարդանյանը հակադրական տեսակետ հայտնեց՝ կարծիք հայտնելով, որ նման նախագծի քննարկումը Ազգային Ժողովում արհեստական է։ Նրա խոսքով՝ ընդդիմությունը փորձում է հավասարության նշան դնել Հայաստանի և ավտորիտար երկրների միջև։ Նա նաև նախազգուշացրեց, որ նման հայտարարության ընդունումը պետք է ուղեկցվի իրավական համակարգի բարձրագույն մարմինների՝ գլխավոր դատախազի և դատավորների պաշտոնանկ արտադրումով։
«Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության ղեկավար Հայկ Կոնջորյանը հայտարարեց, որ իր խմբակցությունը դեմ է քվեարկելու նախագծին։
Արդյունքում ԱԺ հանձնաժողովի նիստին նախագիծը կողմ քվեարկեց 21 պատգամավոր, դեմ՝ 52, իսկ ձեռնպահ՝ 1։ Հետևաբար՝ հայտարարության նախագիծը չընդունվեց։
