Իմ աղբյուրների համաձայն, Պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը, ով ակտիվորեն ներգրավված է քաղաքական գործունեության մեջ՝ աջակցելով Քաղաքականության կուսակցությանը (ՔՊ), իր գործունեության մեկ այլ, ավելի վիճելի կողմ է բացահայտել։
Պարզվում է՝ բռնի տեղահանությունից հետո Հայաստան բանակում ծառայության անցած եւ իբրեւ իշխանության բարի կամքի դրսեւորում՝ հրատապ կարգով ՀՀ քաղաքացիություն ստացած եւ Պաշտպանության նախարարության համակարգում աշխատանքի տեղավորված արցախցիների ընտանիքների մի մասը մինչ օրս չի ստացել Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն։
Այժմ, ինչպես հաղորդում են իմ աղբյուրները, նախարարությունը կանչում է նման զինծառայողներին եւ պահանջում տեղեկություն՝ ընտանիքի անդամների քաղաքացիական կարգավիճակի մասին։ Եթե պարզվում է, որ ընտանիքի անդամներից որևէ մեկը դեռ ՀՀ քաղաքացի չէ, ապա տվյալ ծառայողին սպառնում են ազատազրկել պաշտոնից։
Այս հերթական քայլի նպատակը, իմ աղբյուրի կարծիքով, ոչ այլեւս բարի կամքը չէ, այլ քաղաքական մանիպուլյացիա։ Պապիկյանը, թերեւս, այսպես փորձում է ճնշել իրեն իրեն հավատարիմ համարող զինծառայողներին՝ ստիպելով նրանց ընտանիքներին հրատապ կարգով լուծել քաղաքացիության հարցը, որպեսզի նրանք կարողանան մասնակցել ընտրություններին եւ ՔՊ-ին աջակցել։
Սա, սակայն, միայն մեկ կողմ է պատկերը։ Իմ աղբյուրները նաեւ հայտնում են, որ կան բազմաթիվ դեպքեր, երբ ընտանիքներն արդեն ամիսներ շարունակ դիմել են քաղաքացիություն ստանալու համար, սակայն դիմումները մնում են անպատասխան։ Սա հարց է տալիս՝ արդյո՞ք իշխանությունները իսկապես հետաքրքրված են արցախցիների ինտեգրմամբ, թե՞ նրանց միայն գործիք են օգտագործում քաղաքական նպատակների համար։
